W Holandii nie kupuje się klasycznej winiety, bo kraj działa inaczej niż Austria czy Słowenia. Dla kierowcy ważniejsze jest to, że większość tras pozostaje bezpłatna, a opłaty pojawiają się tylko na wybranych przeprawach i jednym elektronicznym odcinku e-TOL. Ja przy planowaniu trasy do Rotterdamu albo przez Zelandię sprawdzam właśnie te wyjątki, bo to one decydują, czy jedziesz całkiem bez kosztów, czy trzeba zapłacić kilka euro.
Najważniejsze informacje o opłatach drogowych w Holandii
- Nie ma ogólnej winiety na autostrady w Holandii.
- Większość dróg szybkiego ruchu jest bezpłatna, a opłaty dotyczą tylko konkretnych odcinków.
- Najważniejszy wyjątek dla kierowców osobówek to A24 / Blankenburgverbinding z systemem e-TOL.
- Na części przepraw, takich jak Kiltunnel, płatność odbywa się tradycyjnie przy przejeździe.
- W 2026 r. za przejazd A24 osobówką, busem lub motocyklem do 3,5 t płaci się € 1,57 za przejazd.
- Samochody z zagranicznymi tablicami też podlegają opłacie, jeśli korzystają z płatnego odcinka.
Czy w Holandii kupuje się winietę
Najkrótsza odpowiedź brzmi: nie. W Holandii nie funkcjonuje ogólnokrajowa winieta, którą trzeba wykupić przed wjazdem na autostrady. Jak podaje ANWB, w tym kraju nie ma klasycznej sieci płatnych autostrad, tylko pojedyncze wyjątki: niektóre tunele, jeden płatny most i elektronicznie rozliczany odcinek A24.
To ważne rozróżnienie, bo wielu kierowców automatycznie szuka naklejki albo cyfrowej winiety, a w praktyce powinno sprawdzić konkretną trasę. Jeśli jedziesz do Amsterdamu, Utrechtu czy Hagi, najpewniej nie zapłacisz za sam wjazd na autostradę. Jeśli jednak trasa prowadzi przez Rotterdam albo Zelandię, sytuacja może wyglądać inaczej. Z mojego punktu widzenia to właśnie tu zaczynają się najczęstsze nieporozumienia.
| Założenie kierowcy | Jak jest w Holandii | Co z tego wynika |
|---|---|---|
| Trzeba kupić winietę na wszystkie autostrady | Nie ma ogólnej winiety | Nie kupujesz naklejki przed wyjazdem |
| Każdy odcinek jest płatny | Płatne są tylko wybrane przeprawy i A24 | Sprawdzasz trasę, nie cały kraj |
| Opłata zależy wyłącznie od kraju rejestracji | Liczy się odcinek i typ pojazdu | Tablice z Polski też nie zwalniają z płatności |
Gdy ten podział jest już jasny, łatwiej przejść do konkretnych miejsc, w których opłata rzeczywiście może się pojawić.
Gdzie pojawiają się prawdziwe opłaty na trasie
Jeżeli ktoś jedzie przez Holandię samochodem, zwykle wystarczy zapamiętać kilka nazw własnych. To nie są miejsca, które spotkasz na każdym kroku, ale właśnie one robią różnicę, gdy planujesz dłuższą trasę albo objazd wokół Rotterdamu i południowych prowincji.
| Odcinek lub obiekt | Kogo dotyczy opłata | Jak wygląda płatność |
|---|---|---|
| A24 / Blankenburgverbinding | Samochody osobowe, busy, motocykle do 3,5 t oraz cięższe pojazdy według osobnej stawki | e-TOL, bez bramek i bez zatrzymywania się |
| Kiltunnel | Użytkownicy przejazdu samochodem; piesi i rowerzyści nie płacą | Gotówka, karta lub Telecard dla częstych przejazdów |
| Westerscheldetunnel | Według ANWB opłata dotyczy autobusów i ciężarówek | Płatność przy przejeździe, z możliwością tagów dla stałych użytkowników |
| Tolbrug w Nieuwerbrug | Lokalny wyjątek na małej przeprawie | Opłata lokalna, warto sprawdzić szczegóły przed dojazdem |
W praktyce najczęściej chodzi o dwie rzeczy: przejazd przez A24 oraz ewentualny odcinek przez Kiltunnel. Reszta to raczej wyjątki niż codzienność kierowcy jadącego z Polski. Dobrze to wiedzieć, zanim zacznie się szukać winiety na całą Holandię.
Skoro już wiesz, gdzie opłaty występują, najważniejszy staje się sposób rozliczenia A24, bo to właśnie tam najłatwiej o spóźnienie.
Jak działa e-TOL na A24
Na A24 sprawa jest prosta, ale to właśnie prostota potrafi zmylić. Rijksoverheid potwierdza, że Blankenburgverbinding ma 4,2 km długości, łączy A20 przy Vlaardingen z A15 przy Rozenburgu i działa bez tradycyjnych bramek. Kamery rejestrują tablicę, a kierowca może zapłacić online wcześniej albo do 3 dni po przejeździe.
To nie jest system „zatrzymaj się i zapłać”. Jedziesz normalnie, a opłata przypisana jest do numeru rejestracyjnego. To oznacza dwie praktyczne rzeczy: po pierwsze, nie tracisz czasu na zjeździe do punktu poboru opłat, po drugie, nie możesz liczyć na to, że brak bramek oznacza brak obowiązku płatności.
| Typ pojazdu | Stawka od 1 stycznia 2026 | Co warto zapamiętać |
|---|---|---|
| Samochody osobowe, dostawcze, motocykle do 3,5 t | € 1,57 za przejazd | To najczęstsza stawka dla kierowców jadących z Polski |
| Elektryczne pojazdy do 4,25 t | € 1,57 za przejazd | Ważna jest masa i kategoria, nie samo zasilanie |
| Ciężarówki i inne ciężkie pojazdy powyżej 3,5 t | € 9,49 za przejazd | Tu opłata rośnie wyraźnie wraz z klasą pojazdu |
| Przyczepa, laweta, kamper z dodatkowym osprzętem | Brak dodatkowej dopłaty za samą przyczepę lub naczepę | Liczy się pojazd ciągnący i jego kategoria |
- Możesz zapłacić od 7 dni przed przejazdem do 3 dni po przejeździe.
- Jeśli nie wybierzesz automatycznego rozliczania, każdą trasę trzeba opłacić osobno.
- Samochód na wynajem lub w leasingu wymaga sprawdzenia, kto formalnie rozlicza opłatę.
- Za spóźnioną płatność przychodzi przypomnienie, które kosztuje dodatkowe € 9,00.
- Jeśli przypomnienie też nie zostanie opłacone, kara wynosi € 35,00 plus zaległa należność.
Warto też pamiętać, że stawki są aktualizowane co roku 1 stycznia, więc przy planowaniu dłuższej podróży zawsze sprawdzam aktualny cennik, a nie opieram się na tym, co było rok wcześniej. To drobiazg, ale właśnie takie drobiazgi robią różnicę między spokojnym przejazdem a niepotrzebnym listem z przypomnieniem. A skoro o pomyłkach mowa, przechodzę do tych, które widzę najczęściej.
Jakie błędy robią kierowcy jadący z Polski
Przy trasach do Holandii powtarza się kilka schematów. Nie są spektakularne, ale potrafią kosztować czas, nerwy i dodatkowe euro. Najczęściej wynikają z tego, że ktoś zakłada, iż holenderski system opłat działa tak samo jak w Czechach, Austrii czy na Węgrzech. Nie działa.
- Mylenie winiety z e-TOL - zamiast jednego zakupu z góry pojawia się opłata za konkretny przejazd.
- Zakładanie, że tablice z zagranicy zwalniają z opłaty - nie zwalniają, jeśli jedziesz płatnym odcinkiem.
- Ignorowanie leasingu lub auta z wypożyczalni - formalnie to nadal trzeba ustalić, bo rozliczenie nie zawsze dzieje się automatycznie.
- Odkładanie płatności na później - termin po przejeździe jest krótki, więc łatwo go przegapić.
- Przekonanie, że bagażnik dachowy lub box zmienia stawkę - sam osprzęt na dachu nie tworzy nowej kategorii opłaty; liczy się masa i typ pojazdu.
- Jazda „na pamięć” bez sprawdzenia trasy - nawigacja zwykle ostrzega, ale lepiej to zweryfikować jeszcze przed wyjazdem.
Ja traktuję te błędy jak prosty test przygotowania do podróży. Jeśli ktoś pamięta o winiecie, a zapomina sprawdzić A24, to zwykle szuka rozwiązania w złym miejscu. Po odfiltrowaniu takich pomyłek zostaje już tylko krótka lista rzeczy do sprawdzenia przed startem.
Co sprawdzić przed wyjazdem, żeby przejazd był bezproblemowy
Jeżeli jedziesz z Polski do Holandii autem, najlepiej zamknąć temat w kilku szybkich krokach. To wystarczy, żeby nie przepłacić i nie gonić potem za płatnościami z pamięci. Ja robię to zawsze w tej samej kolejności, bo wtedy nic mi nie umyka.
- Sprawdzam, czy trasa prowadzi przez A24 / Blankenburgverbinding.
- Weryfikuję, czy po drodze nie ma Kiltunnel albo innego płatnego odcinka.
- Jeśli jadę autem z wynajmu, ustalam, kto formalnie opłaca e-TOL.
- Przy aucie z boxem lub bagażnikiem dachowym upewniam się, że masa całkowita nadal mieści się w tej samej kategorii.
- Jeśli wiem, że będę jechał płatnym odcinkiem, przygotowuję płatność od razu, zamiast liczyć na późniejszą pamięć.
W 2026 r. najważniejsza rzecz wygląda więc bardzo prosto: w Holandii nie kupujesz winiety na całą sieć dróg, tylko sprawdzasz konkretne wyjątki na trasie. Jeśli zrobisz to przed wyjazdem, przejazd przez kraj jest zwykle bezproblemowy, a jedyną opłatą bywa ta, która rzeczywiście wynika z wybranego odcinka, nie z samego wjazdu do Holandii.
